Otvranje izložbe slika Borisa Eremića pod nazivom RAZGOVORI SA ĐEDOM

Pozivamo vas na otvranje izložbe slika Borisa Eremića pod nazivom RAZGOVORI SA ĐEDOM, u ponedeljak  29. decembra, u Galeriji Niškog kulturnog centra, sa početkom u 18 sati.

Boris Eremić, rođen je 1981. godine u Prijedoru. Diplomirao na Akademiji umjetnosti u Banjoj Luci, smer slikarstvo 2008. godine u klasi profesora Radomira Kneževića.

Imao je do sada 13  samostalnih i preko 100 kolektivnih izložbi u Prijedoru, Banjoj Luci, Beogradu, Veneciji,  Nišu, Trentu, Ankari, Briselu itd.   Učesnik je  više od 40 likovnih kolonija u zemlji i svetu. Učestvovao je u radu na scenografiji za holivudski, biografski film o Nini Simon.

Jedan je od osnivača umjetničke grupe Tač.ka i međunarodne art laboratorije-Ars Kozara.

Poslednjih 13 godina koordinator je međunarodnog projekta Prijedor grad murala kroz koji pokušava etablirati Prijedor kao grad slikara na evropskoj mapi, stvaranjem jednog novog kulturno-turističkog brenda. Na čelu Udruženja likovnih umetnika  je od 2011. do 2022. godine sa kojim organizuje mnogobrojne izložbe.

U okviru pedagoškog rada vodi i školu slikanja posljednjih 15 godina u kojoj nastoji da promoviše i usmeri mlade, talentovane učenike. Iz ove škole je do sad izašlo preko 40 diplomiranih slikara, grafičara, arhitekata i dizajnera.

Zaposlen je kao direktor Galerije „Sreten Stojanović” u Prijedoru.

Umetnost dijaloga ili  dijalog umetnosti

„Njegova savremenost, zapravo, počiva kako na velikom poznavanju likovnih elemenata i njihovih međusobnih saodnosa, a naročito na neprestanom istraživanju odnosa fakture i teksture. Kod njega tekstura postaje robusna, dobija posebnim načinom preparacije niz hrapavih elemenata, da bi faktura bila zasnovana na specifičnom likovnom tretmanu. Eremić se upušta u veoma promišljenu i krajnje ozbiljnu analizu položaja umetnika i uloge umetnosti, nudeći novu komunikološku vrednost “Razgovora sa đedom” kao stvaralačkog dijaloga u kome se zastupa ideja da bez utemeljenja u tradiciji i dobrog poznavanja zakonitosti likovnog jezika nema punog i sadržajnog dijaloga na relacijama: autor – recipijent, delo – kontekst, stvaralaštvo – kultura/civilizacija i autorsko – nasleđeno. Eremić “Razgovore sa đedom” sa jedne strane usmerava na unutrašnji dijalog sa svojim precima, a sa druge na razgovore o opštim civilizacijskim vrednostima. Zato njegov unutrašnji dijalog nije samo tok svesti, jer tu nema spontanosti njegovog odvijanja, već su to unutrašnji dijalozi uređenog tipa koji nam sugerišu arhetipski osvrt na prošlost. „U dijahronijskim presecima on nastoji da ostvari potpuno aktuelan umetnički prikaz relanog, simultanog vremena. To je ključni argument zašto njegovo stvaralaštvo možemo da odredimo kao savremeno, ali ne i kao moderno, trendovsko, već kao ono koje anticipirajući tradicionalne i aktuelne postupke umetničkog oblikovanja u domenima invidualne likovne poetike i semantike likovnog jezika ostvaruje trajne kontakte na relaciji  recipijentske estetike, a ostavlja neizbrisive tragove u domenima razvoja likovno – estetskog i uopšte umetničko – kulturnog stvaralaštva i života na ovim prostorima.”

dr Aleksandar Saša Grandić